İnanan bir kişi gelirinin veya ürününün onda birini ayırır ve bunu dini ve hayır amaçlı olarak bağışlar. Bu kısım zekat olarak adlandırılır. Bu uygulama İbrani Kutsal Kitabı'nda yer alır ve çeşitli şekillerde devam eder.

İncil metinleri, ondalık vergisini rahiplik, bayramlar ve yoksulların desteklenmesiyle ilişkilendirir. Bazı Hristiyan toplulukları ondalık vergisini sürekli bir standart olarak kabul ederken, diğerleri sabit bir yüzde olmaksızın orantılı ve cömert bağış yapmayı vurgular. Toplama yöntemleri tarımsal bağışlardan modern elektronik transferlere kadar çeşitlilik gösterir.

Zekât verme, düzenli cömertliği geliştirir ve ilahi lütfu kabul eder. Zekâtın brüt mü yoksa net gelir üzerinden mi hesaplanacağı ve yüzde oranının ne kadar kesin uygulanması gerektiği konusunda tartışmalar ortaya çıkar. Zekât verme uygulayan topluluklar genellikle hem mali disiplin hem de daha büyük bir işe katılım duygusu bildirmektedir.

• Gelirin onda biri dini amaçlar için veriliyor.
• İncil'deki kökenler, rahiplik ve yoksullara desteği destekliyor.
• Çeşitli çağdaş biçimlerde devam etmektedir.
• Düzenli ve bilinçli cömertliği geliştirir.