Osoba wierząca odkłada dziesiątą część dochodu lub plonów i przekazuje ją na cele religijne i charytatywne. Ta część to dziesięcina. Praktyka ta pojawia się w Biblii Hebrajskiej i jest kontynuowana w różnych formach.

Teksty biblijne łączą dziesięcinę z wspieraniem kapłaństwa, świąt i ubogich. Niektóre wspólnoty chrześcijańskie traktują dziesięcinę jako stały standard; inne kładą nacisk na proporcjonalne i hojne dawanie bez ustalonego procentu. Metody zbierania obejmują zarówno ofiary rolne, jak i nowoczesne przelewy elektroniczne.

Dziesięcina kształtuje regularną hojność i uznaje Bożą opiekę. Pojawiają się debaty na temat tego, czy dziesięcina jest obliczana od dochodu brutto, czy netto, oraz jak rygorystycznie należy stosować ten procent. Społeczności praktykujące dziesięcinę często deklarują zarówno dyscyplinę finansową, jak i poczucie uczestnictwa w szerszym dziele.

• Dziesiąta część dochodu przekazywana na cele religijne
• Biblijne korzenie wspierające kapłaństwo i ubogich
• Kontynuacja w różnych współczesnych formach
• Kultywuje regularną i celową hojność