Ökaristiya, Hristiyanlıkta kutsal komünyon ayinidir. Hristiyan ibadetinin en önemli eylemidir. Kelime, Yunanca "eucharistia" kelimesinden gelir ve şükran anlamına gelir. Şükran sunmaktır. Ekmek ve şarabın paylaşılmasıdır. Mesih'i anmaktır. Mesih'in varlığıdır. Cennetin ön tadıdır. Kilisenin aile yemeğidir.

Ökaristiya, İsa tarafından Son Akşam Yemeği'nde kurulmuştur. Ekmeği aldı. Şükretti. Onu böldü. Öğrencilerine verdi. Dedi ki: "Bu, sizin için verilen bedenimdir. Bunu beni anmak için yapın." Kadehi aldı. Dedi ki: "Bu kadeh, sizin için dökülen kanımdaki yeni antlaşmadır." Kilise o zamandan beri Ökaristiya'yı kutlamaktadır. Üst odadan yeraltı mezarlarına. Katedrallerden dükkan kiliselerine. Birinci yüzyıldan yirmi birinci yüzyıla. Ökaristiya, kilisenin kalbidir.

Tarihte Efkaristiya

• Didache: Efkaristiya hakkındaki en eski Hristiyan öğretisi.
• Justin Martyr: MS 155 yılında Efkaristiya'yı tanımlamıştır.
• Trent Konseyi: Transsubstansiyasyonu tanımladı.
• Reformasyon: Gerçek varlığın tartışılması.
• Modern ekümenik diyaloglar: ortak zemin arayışı.

Ökaristi bir gizemdir. Bir armağandır. Bir kurbandır. Bir yemektir. Bir anma törenidir. Bir varlıktır. Bir ilandır. Bir komünyondur. Bir şükrandır. Mesih'in bedeni ve kanıdır. Hayat ekmeğidir. Kurtuluş kadehidir. Hacılar için bir yemektir. Ölümsüzlüğün ilacıdır. Ökaristi'dir. Bunu yapın. Beni anmak için. O gelene kadar. Bu emirdir. Bu vaattir. Bu sevinçtir. Bu Ökaristi'dir.