Η Θεία Ευχαριστία είναι το χριστιανικό μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Είναι η κεντρική πράξη της χριστιανικής λατρείας. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική λέξη «ευχαριστία», που σημαίνει ευχαριστία. Είναι η προσφορά ευχαριστιών. Είναι η κοινοποίηση του ψωμιού και του κρασιού. Είναι η ανάμνηση του Χριστού. Είναι η παρουσία του Χριστού. Είναι η πρόγευση του ουρανού. Είναι το οικογενειακό γεύμα της εκκλησίας.

Η Θεία Ευχαριστία καθιερώθηκε από τον Ιησού κατά τον Μυστικό Δείπνο. Πήρε ψωμί. Ευχαρίστησε. Το έκοψε. Το έδωσε στους μαθητές του. Είπε: «Αυτό είναι το σώμα μου, που δίνεται για εσάς. Αυτό να κάνετε σε ανάμνησή μου». Πήρε το ποτήρι. Είπε: «Αυτό το ποτήρι είναι η νέα διαθήκη στο αίμα μου, που χύνεται για εσάς». Η εκκλησία γιορτάζει την Θεία Ευχαριστία από τότε. Από το ανώγειο μέχρι τις κατακόμβες. Από τους καθεδρικούς ναούς μέχρι τις εκκλησίες με τις προθήκες. Από τον πρώτο αιώνα μέχρι τον εικοστό πρώτο. Η Θεία Ευχαριστία είναι ο καρδιακός παλμός της εκκλησίας.

Η Θεία Ευχαριστία στην ιστορία

• Διδαχή: η παλαιότερη χριστιανική διδασκαλία για την Ευχαριστία.
• Ιουστίνος Μάρτυρας: περιέγραψε την Θεία Ευχαριστία το 155 μ.Χ.
• Σύνοδος του Τρίεντου: ορισμός της μετουσίωσης.
• Μεταρρύθμιση: συζητήθηκε η πραγματική παρουσία.
• Σύγχρονοι οικουμενικοί διάλογοι: αναζήτηση κοινού εδάφους.

Η Θεία Ευχαριστία είναι ένα μυστήριο. Είναι ένα δώρο. Είναι μια θυσία. Είναι ένα γεύμα. Είναι ένα μνημόσυνο. Είναι μια παρουσία. Είναι μια διακήρυξη. Είναι μια κοινωνία. Είναι μια ευχαριστία. Είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού. Είναι ο άρτος της ζωής. Είναι το ποτήριο της σωτηρίας. Είναι η τροφή των προσκυνητών. Είναι το φάρμακο της αθανασίας. Είναι η Θεία Ευχαριστία. Να κάνετε αυτό. Εις ανάμνησίν μου. Μέχρι να έρθει. Αυτή είναι η εντολή. Αυτή είναι η υπόσχεση. Αυτή είναι η χαρά. Αυτή είναι η Θεία Ευχαριστία.