Werner Heisenberg, belirsizlik ilkesini 1927'de ortaya koydu. Bu ilke, konum ve momentum gibi belirli özellik çiftlerinin her ikisinin de keyfi bir hassasiyetle bilinemeyeceğini söyler. Birini ne kadar hassas bilirseniz, diğerini o kadar az hassas bilebilirsiniz. Belirsizliklerin çarpımı her zaman ħ/2'den büyük veya ona eşittir; burada ħ, indirgenmiş Planck sabitidir. İlke, ölçüm araçlarının sınırlamalarıyla ilgili değildir. Kuantum mekaniğinin temel bir özelliğidir. Parçacıkların aynı anda kesin konumları ve momentumları yoktur. Bir olasılık bulutunda var olurlar.

Belirsizlik ilkesinin derin etkileri vardır. Elektronların neden çekirdeklere çarpmadığını açıklar. Bir elektron çok küçük bir alana hapsedilmiş olsaydı, momentum belirsizliği muazzam olurdu ve kaçardı. Atomların neden büyüklüğe sahip olduğunu ve maddenin neden kararlı olduğunu açıklar. Mutlak sıfırın neden ulaşılamaz olduğunu açıklar. Ayrıca, parçacıkların klasik olarak geçemeyecekleri engellerden geçtiği kuantum tünellemesinin de temelidir. Belirsizlik ilkesi cehaletle ilgili bir ifade değildir. Gerçekliğin doğasıyla ilgili bir ifadedir. Kuantum dünyasında, özellikler ölçülene kadar kesin değildir ve hatta o zaman bile bazı çiftler aynı anda kesin olamaz.

Belirsizlik ilkesi gerçekleri

• Önerilen. Werner Heisenberg, 1927.
• Çiftler. Konum ve ivme, enerji ve zaman.
• Formül. ΔxΔp ≥ ħ/2.
• Araçlarla ilgili değil. Kuantum mekaniğinin temel özelliği.
• Sonuçlar. Atomik kararlılık, kuantum tünelleme.

Belirsizlik ilkesi, gözlemci etkisiyle aynı şey değildir. Gözlemci etkisi, ölçümün sistemi bozmasıyla ilgilidir. Belirsizlik ilkesi ise kuantum durumlarının doğasıyla ilgilidir.