Poz verilmiş bir fotoğraf, öznenin bilinçli olarak poz verdiği bir fotoğraftır. Fotoğrafçı, öznenin pozisyonunu, ifadesini ve duruşunu yönlendirir. Poz vermek kötü bir şey değildir; bir araçtır. Poz verilmiş bir portre resmi, zarif veya dramatik olabilir. Doğal bir çekimin yakalayamayacağı belirli bir bakışı veya ruh halini yakalayabilir. Önemli olan, pozun doğal görünmesi, sert olmamasıdır. İyi bir poz, fotoğrafçı önermiş olsa bile, öznenin kendi fikri gibi hissettirir.

Poz vermek, kameranın her iki tarafında da bir beceridir. Fotoğrafçı, özneyi rahatsız etmeden nasıl yönlendireceğini bilmelidir. Özne ise gergin görünmeden nasıl poz vereceğini bilmelidir. Basit ayarlamalar büyük fark yaratır. Vücudu hafifçe çevirmek, ağırlığı bir bacağa vermek, başı eğmek, omuzları gevşetmek. Bu küçük değişiklikler, sert bir görüntüyü doğal bir görüntüye dönüştürebilir. Poz vermek, özneyi doğal olmayan pozisyonlara zorlamakla ilgili değildir. Rahat hissettiren ve iyi görünen pozisyonlar bulmakla ilgilidir. En iyi pozlar genellikle öznenin hiç poz vermiyormuş gibi hissettiren pozlardır.

Poz verme ipuçları

• Vücudu çevirin. Hafif bir açı, doğrudan karşıdan bakmaktan daha hoş bir görünüm sağlar.
• Ağırlığı kaydır. Doğal bir eğri oluşturur.
• Omuzlarınızı gevşetin. Omuzlarda gerginlik belli olur.
• Ellerini kullan. Onlara yapacak bir şey ver.
• İletişim kurun. Konuşmayı yapan kişiyle konuşarak onu rahatlatın.

Poz vermek, yapay olmakla aynı şey değildir. Doğru poz verildiği takdirde, poz verilmiş bir fotoğraf son derece doğal olabilir.