İnsan insana çatışma, kahramanın başka bir karakterle mücadele ettiği bir tür dış çatışmadır. İrade veya çıkar çatışması olay örgüsünü yönlendirir.

Çatışma, bir kavga veya yarışma gibi fiziksel olabileceği gibi, rekabet, dava veya zekâ savaşı gibi psikolojik ve sosyal de olabilir. Dedektif-suçlu, kahraman-kötü adam ve rekabet eden aşıklar tanıdık kalıplardır. Antagonist mutlaka kötü olmak zorunda değildir; çatışan hedefler yeterlidir. Çözüm, bir tarafın galip gelmesiyle, uzlaşmayla veya mücadelenin her ikisini de dönüştürmesiyle gelir.

İnsan insana çatışması, en eski ve en anlaşılır çatışma türlerinden biridir. Net bir dramatik yapıya ve karşıtlık yoluyla karakterin incelenmesine olanak tanır. Diğer çatışmaların hakim olduğu hikayelerde bile, genellikle kişisel bir boyut kazandıran insan insana çatışması unsuru bulunur.

Bir karakterin arzusu diğerinin arzusunu doğrudan engellediğinde, çatışma insan insana karşı olur.