Człowiek kontra człowiek to rodzaj konfliktu zewnętrznego, w którym protagonista walczy z inną postacią. Sprzeczność woli lub interesów napędza fabułę.

Konflikt może mieć charakter fizyczny, jak w walce lub konkursie, lub psychologiczno-społeczny, jak w rywalizacji, procesie sądowym czy bitwie na dowcipy. Detektyw kontra przestępca, bohater kontra złoczyńca i rywalizujący kochankowie to znane schematy. Antagonista nie musi być zły; wystarczą sprzeczne cele. Rozwiązanie następuje, gdy jeden z nich zwycięża, gdy idzie na kompromis lub gdy walka przekształca ich obu.

Człowiek kontra człowiek to jeden z najstarszych i najbardziej bezpośrednich typów konfliktów. Charakteryzuje się on wyraźną strukturą dramatyczną i eksploracją postaci poprzez kontrast. Nawet historie zdominowane przez inne konflikty często zawierają wątek „człowiek kontra człowiek”, który personalizuje stawkę.

Kiedy pragnienia jednej postaci bezpośrednio blokują pragnienia innej, konflikt ma charakter międzyludzki.