İç kafiye, bir dize içindeki kelimelerin kafiyeli olması veya bir dizenin ortasındaki bir kelimenin sonundaki bir kelimeyle kafiyeli olmasıdır. Dizenin sonunu beklemeden ses yoğunluğunu artırır.

Poe'nun "Bir gece yarısı kasvetli bir anda, bitkin ve yorgun halde düşünürken" dizesinde "kasvetli" ve "yorgun" kelimeleri, dize bitmeden önce kafiye oluşturacak şekilde yerleştirilmiştir. İç kafiye, hızlanma, karmaşık bir desen veya takıntılı bir yankı hissi yaratabilir. Şarkı sözlerinde, hip-hop'ta ve bazı incelikli lirik şiirlerde yaygındır. Son kafiye ile birleştiğinde, sıkıca örülmüş bir akustik doku oluşturur.

Diğer ses unsurları gibi, iç kafiye de kendi başına var olmaktan ziyade anlama veya ruh haline hizmet ettiğinde en iyi sonucu verir. Aşırı kullanımı, bir pasajın zorlama veya tekdüze gelmesine neden olabilir. Beceriyle kullanıldığında, kulağa hoş gelir ve dizeyi daha akılda kalıcı bir bütün haline getirir.

Şiirde kafiye sadece dizenin sonunda değil, dizenin içinde de yer alıyorsa, bu sanata iç kafiye denir.