Binnenrijm is het rijmen van woorden binnen één versregel, of het rijmen van een woord in het midden van een regel met een woord aan het einde. Het voegt klankrijkdom toe zonder te wachten tot de regel is afgelopen.

In Poe's "Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary" staan ​​"dreary" en "weary" zo geplaatst dat het rijm al vóór het einde van de regel begint. Binnenrijm kan een gevoel van versnelling, van een ingewikkeld patroon of van een obsessieve echo creëren. Het komt veel voor in songteksten, hiphop en bepaalde zeer verfijnde lyrische gedichten. In combinatie met eindrijm zorgt het voor een strak geweven, akoestische textuur.

Net als andere stijlmiddelen werkt binnenrijm het best wanneer het betekenis of sfeer dient, in plaats van een doel op zich te hebben. Overmatig gebruik kan een passage geforceerd of eentonig laten klinken. Met de juiste vaardigheid gebruikt, is het een lust voor het oor en maakt het de regel tot een meer memorabel geheel.

Wanneer rijm binnen een regel voorkomt in plaats van alleen aan het einde, spreekt men van binnenrijm.