Izgara, tasarım öğelerini hizalamak için kullanılan çizgilerden oluşan yapısal bir çerçevedir. Bir sayfayı sütunlara, satırlara ve kenar boşluklarına böler ve tasarımcıya içeriği yerleştirmek için bir sistem sunar. İsviçreli tasarımcı Josef Müller-Brockmann, 1960'larda ızgara prensiplerini kodlamış ve "Grafik Tasarımda Izgara Sistemleri" adlı kitabı standart bir referans kaynağı olmaya devam etmektedir. Gazeteler, dergiler ve web siteleri, farklı şekillerde kullansalar da, ızgaralara dayanmaktadır.

Tipik bir ızgara, sütunlar, boşluklar ve kenar boşluklarından oluşur. Sütunlar içeriği tutar. Boşluklar sütunları ayırır. Kenar boşlukları sayfayı çerçeveler. 12 sütunlu bir ızgara, web'de yaygındır çünkü sayfayı eşit olarak ikiye, üçte birine, dörtte birine ve altıda birine böler. Tasarımcılar, daha geniş içerik için birden fazla sütun kullanabilir veya dar metin için tek bir sütun kullanabilir. Izgara, tasarımı dikte etmez. Tasarımcının takip edebileceği, bükebileceği veya kasıtlı olarak kırabileceği bir yapı sağlar. Izgarayı kırmak güçlü olabilir. Sütunları görmezden gelen tam sayfa bir görüntü, tam olarak yapıyı ihlal ettiği için dikkat çeker.

Izgara bileşenleri

• Sütunlar: İçerik için dikey şeritler.
• Oluklar: kolonlar arasındaki boşluklar.
• Kenar boşlukları: sayfa düzeninin dış kenarları.
• Temel çizgi ızgarası: Metni hizalamak için kullanılan yatay çizgiler.

Izgara bir kafes değildir. Kararları hızlandırmak ve bir düzeni birçok sayfada veya ekranda tutarlı tutmak için bir araçtır.