Tipografi, yazılı dili okunabilir ve çekici hale getirmek için harfleri düzenleme sanatıdır. Yazı tipi seçimi, boyutu, satır uzunluğu, satır aralığı, hizalama ve hiyerarşiyi kapsar. İyi tipografi fark edilmez. Okuyucular, yazım tekniğini fark etmeden kelimeleri özümserler. Kötü tipografi ise okuyucuları yanıltır: çok uzun satırlar, çok düşük kontrast, gövde metniyle birleşen başlıklar.

Bu alanın kökleri çok derinlere uzanıyor. 15. yüzyılda Johannes Gutenberg'in hareketli matbaası, Avrupa genelinde harf biçimlerini standartlaştırdı. 20. yüzyılda Jan Tschichold ve diğerleri, modern tipografi için kuralları kodladı. Bugün, dijital tipografi yeni endişeler ekliyor: ekran çözünürlüğü, duyarlı boyutlandırma ve ağırlığı ve genişliği anında ayarlayan değişken yazı tipleri. Araçlar değişiyor, ancak amaç aynı kalıyor: Mesajı sorunsuz bir şekilde iletmek.

Temel kararlar

• Ton ve okunabilirlik için yazı tipi seçimi.
• Başlıklar ve gövde metni için boyut hiyerarşisi.
• Rahat okuma için satır uzunluğu.
• Yoğunluğu kontrol etmek için satır aralığı.

Tipografi bir süsleme değildir. Okuyucu ile yazılı kelime arasındaki arayüzdür. İşlevsel olduğunda, okuyucu varlığını unutur.