Bir alan, veritabanı kaydındaki tek bir özniteliktir. Bir müşteri tablosunda, alanlar arasında ad, soyad, e-posta, telefon ve kayıt tarihi yer alabilir. Her alan, kayıt hakkında tek bir bilgi parçası içerir. Alanın veri türü metin, sayı, tarih, boolean olabilir. Ayrıca zorunlu, benzersiz, maksimum uzunluk gibi kısıtlamaları da olabilir. Alan, ilişkisel veritabanındaki en küçük veri birimidir.

Alanlar şemada tanımlanır. Şema, alan adını, türünü ve kısıtlamalarını belirtir. Veri mevcut olduktan sonra bir alanı değiştirmek mümkündür ancak risklidir. Bir alan eklemek genellikle güvenlidir. Bir alanı kaldırmak, ona referans veren sorguları bozar. Dönüştürme temiz değilse, bir türü değiştirmek verileri bozabilir. Bir alanı yeniden adlandırmak, eski adı kullanan her sorguyu, raporu ve uygulamayı bozar. Alan adlandırma kuralları önemlidir. Tutarlı adlar, şemaların anlaşılmasını kolaylaştırır. Bir tabloda cust_email, diğerinde customer_email olarak adlandırılan bir alan kafa karışıklığı yaratır. Farklı tablolarda farklı anlamlara gelen status adlı bir alan hatalara neden olur. İyi alan adları açıklayıcı ve tutarlıdır. Belgelemeye gerek kalmadan verinin ne olduğunu size söylerler. Kötü alan adları ise bir kod çözücü gerektirir.

Saha özellikleri

• Ad — sorgularda kullanılan tanımlayıcı
• Tür — metin, sayı, tarih, mantıksal değer
• Uzunluk — metin alanları için maksimum boyut
• Kısıtlamalar — gerekli, benzersiz, varsayılan değerler
• Açıklama — alanın ne içerdiğine dair belgeleme

Bir alan bir vaattir. Kaydın hangi verileri içerdiğini belirtir. Vaadi bozarsanız, üzerine kurulu her sorgu da bozulur.