Wielodostęp z podziałem czasu (Time Division Multiple Access) dzieli częstotliwość według przedziałów czasowych. Każdy użytkownik ma krótką turę na nadawanie. Transmisja odbywa się szybko. Użytkownikowi wydaje się, że transmisja odbywa się jednocześnie. TDMA był używany w sieciach 2G, takich jak GSM. Zwiększył przepustowość w porównaniu z systemami analogowymi. Był to krok w kierunku cyfrowej telefonii komórkowej.

TDMA dzieli kanał częstotliwości na szczeliny czasowe. Każde połączenie wykorzystuje jedną szczelinę. Szczeliny powtarzają się cyklicznie. Telefon nadaje w swojej szczelinie i nasłuchuje w innych. Czas musi być precyzyjny. Czasy ochronne zapobiegają nakładaniu się. Sieć synchronizuje wszystkie urządzenia.

Charakterystyka TDMA

• Przedziały czasowe: każdy użytkownik wykonuje swoją turę
• Synchronizacja: wymagany precyzyjny czas
• Pojemność: większa niż analogowa
• Stosowany w: GSM, IS-136
• Ewolucja w: TD-SCDMA, niektóre 4G

TDMA zostało zastąpione przez CDMA i OFDMA. Koncepcja jednak pozostała. OFDMA łączy w sobie podział częstotliwości i czasu. Przydziela podnośne i szczeliny czasowe. Idea współdzielenia czasu jest nadal fundamentalna. Model rotacyjny działa.