Czujnik wykrywa właściwość fizyczną i przetwarza ją na sygnał. Temperatura, ciśnienie, odległość, światło, dźwięk, przyspieszenie, pole magnetyczne: jeśli da się to zmierzyć, istnieje na to czujnik. Roboty używają czujników do postrzegania świata. Bez czujników robot jest ślepy, głuchy i otępiały.

Czujniki występują w wielu formach. Termopara przekształca różnicę temperatur na napięcie. Fotodioda przekształca światło na prąd. Akcelerometr przekształca przyspieszenie na zmianę pojemności. Lidar przekształca czas przelotu na odległość. Każdy czujnik ma określony zasięg, rozdzielczość, dokładność i szerokość pasma. Wybór odpowiedniego czujnika oznacza dopasowanie tych parametrów do zadania.

Charakterystyka czujnika

• Zakres: minimalna i maksymalna mierzalna wartość.
• Rozdzielczość: najmniejsza wykrywalna zmiana.
• Dokładność: wierność wartości rzeczywistej.
• Precyzja: powtarzalność pomiarów.
• Szerokość pasma: szybkość reakcji czujnika.

Czujniki nigdy nie są idealne. Charakteryzują się szumem, dryftem i nieliniowością. Mogą być podatne na wpływ temperatury, wilgotności i zakłóceń elektromagnetycznych. Kalibracja koryguje błędy systematyczne. Filtrowanie redukuje szum. Fuzja łączy wiele czujników, aby kompensować poszczególne słabości. Robot może używać kamery, lidaru, IMU i enkoderów kół, aby oszacować swoją pozycję. Żaden pojedynczy czujnik nie wystarczy. Sztuka doboru czujnika polega na zrozumieniu, co każdy czujnik robi dobrze, a co źle. Tani czujnik z dobrą fuzją może przewyższyć drogi czujnik używany osobno. Czujnik jest łącznikiem robota z rzeczywistością. Jeśli kłamie, robot podejmuje złe decyzje.