Sprawiedliwość to cecha bycia moralnie słusznym lub usprawiedliwionym. W Piśmie Świętym oznacza życie zgodnie z wolą Bożą. To czynienie tego, co słuszne. To bycie w dobrych relacjach z Bogiem i innymi ludźmi. To nie tylko zewnętrzne zachowanie. To wewnętrzny charakter. To sprawa serca.

Sprawiedliwość występuje w dwóch formach. Przypisana sprawiedliwość jest dana przez Boga poprzez wiarę w Chrystusa. Nie trzeba na nią zapracować. Jest darem. Sprawiedliwość Chrystusa jest przypisywana wierzącemu. Udzielona sprawiedliwość to dzieło Ducha Świętego w życiu wierzącego. To wzrost w świętości. To upodobnienie się do Chrystusa. Obie formy są biblijne. Obie są niezbędne. Pierwsza jest fundamentem. Druga jest owocem.

Sprawiedliwość w Piśmie Świętym

• Rodzaju 15:6: Abraham uwierzył Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość.
• Psalm 23:3: Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości.
• Ewangelia Mateusza 5:6: Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości.
• Rzymian 3:22: sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
• 2 Koryntian 5:21: On tego, który nie znał grzechu, uczynił grzechem, abyśmy się stali w nim sprawiedliwością Bożą.

Sprawiedliwość to nie samouwielbienie. To nie pycha. To nie osądzanie innych. To życie w prawości. To kochanie Boga. To kochanie bliźniego. To dążenie do sprawiedliwości. To okazywanie miłosierdzia. To chodzenie w pokorze. Sprawiedliwość jest aktywna. Nie tylko unika zła. To czyni dobro. Karmi głodnych. Przyodziewa nagich. Odwiedza więźniów. Przemawia w imieniu tych, którzy nie mają głosu. To życie wiary. To owoc Ducha. To cel chrześcijańskiego życia. Nie jesteśmy sprawiedliwi sami z siebie. Stajemy się sprawiedliwi w Chrystusie. I jesteśmy sprawiedliwi przez Ducha. To jest tajemnica. To jest dar. To jest powołanie. Sprawiedliwość jest drogą. To jest również cel.