Bluźnierstwo to lekceważąca mowa lub działanie skierowane przeciwko Bogu lub rzeczom świętym. Jest to akt pogardy dla Boga. Może to być słowo lub czyn. Może to być przekleństwo wobec Boga. Może to być kpina z religii. Może to być profanacja przedmiotu sakralnego. W wielu religiach jest uważane za poważny grzech. W niektórych krajach jest również przestępstwem.

Biblia traktuje bluźnierstwo poważnie. Księga Kapłańska 24 mówi, że każdy, kto bluźni imieniu Pana, zostanie ukarany śmiercią. Nowy Testament mówi, że bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu nie będzie odpuszczone. Jezus został oskarżony o bluźnierstwo. Twierdził, że odpuszcza grzechy. Twierdził, że jest Synem Bożym. Przywódcy religijni uznali to za bluźnierstwo i skazali go na śmierć. Islam również zabrania bluźnierstwa. Jest ono uważane za grzech ciężki. W niektórych krajach stosuje się surowe kary.

Bluźnierstwo w historii i prawie

• Starożytny Izrael: kara śmierci za bluźnierstwo.
• Średniowieczna Europa: prawa o bluźnierstwie egzekwowane przez Kościół.
• Prawo islamskie: bluźnierstwo jest poważnym przestępstwem.
• Współczesne państwa świeckie: prawa o bluźnierstwie są często uchylane.
• Wolność słowa: bluźnierstwo jest chronione w wielu krajach.

Bluźnierstwo jest kontrowersyjne. W społeczeństwach świeckich jest chronione w ramach wolności słowa. Można wyśmiewać religię. Można krytykować Boga. To jest legalne. W społeczeństwach religijnych jest przestępstwem. Jest karane. Na tym polega napięcie. Prawo do wolności słowa kłóci się z prawem do szacunku dla tego, co święte. Oba są ważne. Oba są ograniczone. Przepisy dotyczące bluźnierstwa chronią to, co święte. Wolność słowa chroni jednostkę. Równowaga jest inna w każdym kraju. Debata trwa. Czym jest bluźnierstwo? Kto decyduje? Jaka jest kara? To nie są łatwe pytania. Dotykają one sedna naszego wspólnego życia. Z naszymi różnicami. Z naszymi przekonaniami. Z naszymi wolnościami.