Bhagawadgita to hinduska księga w formie dialogu. Jest częścią Mahabharaty, wielkiego indyjskiego eposu. Składa się z 700 wersetów. Dialog toczy się między księciem Ardżuną a Panem Kryszną. Ardżuna znajduje się na polu bitwy. Zamierza stoczyć wojnę z własnymi krewnymi. Jest pełen wątpliwości. Nie chce walczyć. Kryszna udziela mu rady. Uczy go o obowiązku, oddaniu i naturze jaźni.

Akcja Bity rozgrywa się na polu bitwy Kurukszetra. Ardżuna jest wojownikiem. Jego obowiązkiem jest walka. Lecz paraliżuje go smutek. Kryszna, jego woźnica, objawia się jako Bóg. Uczy Ardżunę, że dusza jest wieczna. Nie można jej zabić. Uczy go wypełniania obowiązku bez przywiązania do rezultatów. Uczy go ścieżek wiedzy, działania i oddania. Ardżuna odnajduje jasność umysłu. Bierze łuk. Walczy.

Kluczowe nauki Bhagawadgity

• Obowiązek: wykonuj swój obowiązek bez przywiązania.
• Jaźń: dusza jest wieczna, ciało jest tymczasowe.
• Joga: ścieżki do wyzwolenia poprzez wiedzę, działanie i oddanie.
• Bóg: Kryszna objawia się jako najwyższy Pan.
• Spokój: zachowuj spokój w obliczu sukcesu i porażki.

Bhagawadgita to jeden z najważniejszych tekstów hinduizmu. Czytany jest również przez osoby niebędące hindusami. Została przetłumaczona na wiele języków. Inspirowała myślicieli takich jak Gandhi, Emerson i Thoreau. To duchowy klasyk. Odpowiada na uniwersalne pytania. Jaki jest mój obowiązek? Czym jest jaźń? Jak powinienem żyć? Odpowiedzi są głębokie. Są również praktyczne. Gita to nie tylko filozofia. To przewodnik po życiu. To rozmowa między poszukującym a Bogiem. To rozmowa, która trwa do dziś. W każdym czytelniku, który otwiera jej strony. W każdej duszy, która szuka prawdy.