Godzina po wschodzie słońca i godzina przed zachodem. Słońce jest nisko, światło ciepłe, a cienie długie. Fotografowie nazywają to złotą godziną i jest to najbardziej pożądane światło dnia. Atmosfera rozprasza światło niebieskie bardziej niż czerwone, więc promienie słoneczne przechodzą przez większą część atmosfery pod niskim kątem i docierają cieplejsze i łagodniejsze. Odcienie skóry lśnią. Krajobrazy nabierają głębi. Kolory są nasycone, ale nie ostre.

Złota godzina to nie do końca godzina. Zależy od szerokości geograficznej i pory roku. W pobliżu równika jest krótka. Na wyższych szerokościach geograficznych może trwać znacznie dłużej. Światło zmienia się szybko. Pierwsze dziesięć minut po wschodzie słońca różni się od ostatnich dziesięciu minut przed zachodem. Poranne światło jest często jaśniejsze i spokojniejsze. Wieczorne jest cieplejsze i bardziej zakurzone. Fotografowie planują zdjęcia z uwzględnieniem tego zjawiska. Wcześniej rozpoznają miejsca, sprawdzają położenie słońca w aplikacjach i przyjeżdżają wcześnie. Złota godzina jest wyrozumiała. Pochlebia niemal każdemu obiektowi. Ale jest też ulotna. Kiedy przeminie, to przeminie.

Co fotografować podczas złotej godziny

• Portraits. Ciepłe światło podkreśla odcień skóry.
• Krajobrazy. Długie cienie dodają głębi i faktury.
• Cityscapes. Budynki świecą ciepłym światłem.
• Sylwetki. Podświetlone obiekty na tle jasnego nieba.

Złota godzina to nie jedyne dobre światło. Pochmurne dni, niebieska godzina, a nawet ostre południowe słońce mogą się sprawdzić. Ale złota godzina to światło, które najłatwiej pokochać.