Po dopłynięciu do burty statek musi zostać unieruchomiony. Cumowanie to proces mocowania statku do stałej konstrukcji lub do lądu za pomocą lin, drutów, łańcuchów lub kotwic, tak aby bezpiecznie pozostał w miejscu.

Liny cumownicze są prowadzone do pachołków lub haków na brzegu; wciągarki kontrolują naciąg. Liny piersiowe, szpringowe i liny sztormowe – każda z nich opiera się działaniu sił o różnych kierunkach. Zakres pływów, wiatr i przepływający ruch wpływają na obciążenia lin. Niewłaściwe praktyki cumownicze prowadzą do zerwania lin, uszkodzeń, a nawet ich zerwania.

Samonapinające się wciągarki i szybkozłączki poprawiają bezpieczeństwo w niektórych terminalach. Załogi sprawdzają liny pod kątem zużycia i wymieniają je, zanim ulegną awarii. Dobrze zacumowany statek spokojnie stoi obok; źle zacumowany niespokojnie uderza w odbojnice.

• Zabezpieczanie statku za pomocą lin, drutów lub kotwic
• Używa nagłówków, sprężyn i linii piersiowych
• Należy wziąć pod uwagę pływy, wiatr i ruch
• Wymagany jest sprzęt nagłaśniający i doświadczona załoga