Język figuratywny wykorzystuje figury retoryczne, aby nadać znaczenie wykraczające poza dosłowność. Metafora, porównanie, personifikacja, hiperbola i symbolika to formy figuratywne. Porównują, wyolbrzymiają lub sugerują. Sprawiają, że tekst staje się żywy i emocjonalny. Nie należy ich traktować dosłownie.

Porównanie porównuje za pomocą „jak” lub „jako”. Jej uśmiech był jak słońce. Metafora porównuje bezpośrednio. Czas jest złodziejem. Uosobienie nadaje ludzkie cechy rzeczom nieludzkim. Wiatr szeptał w drzewach. Hiperbola jest wyolbrzymiona dla efektu. Mówiłem ci to już milion razy. Symbolika używa przedmiotów do reprezentowania idei. Gołąb symbolizuje pokój.

Typowe środki retoryczne

• Porównanie: porównanie za pomocą like lub as.
• Metafora: bezpośrednie porównanie.
• Uosobienie: nadawanie ludzkich cech przedmiotom niebędącym ludźmi.
• Hiperbola: przesada.
• Symbolika: obiekt reprezentuje ideę.
• Aliteracja: powtórzenie początkowych dźwięków.

Język figuratywny nie jest ozdobą. Jest znaczeniem. Metafora może przekazać ideę, której język dosłowny nie jest w stanie przekazać. „Czas jest złodziejem” mówi coś o czasie, którego czas szybko nie przemija. Metafora jest bogatsza. Sugeruje kradzież, stratę, nieuchronność. Język figuratywny angażuje zmysły i emocje. Konkretyzuje abstrakcyjne idee. Sprawia, że ​​teksty stają się zapadające w pamięć. Ale może być nadużywany. Zbyt wiele metafor zaśmieca prozę. Mieszane metafory dezorientują czytelnika. Najlepszy język figuratywny jest świeży i precyzyjny. Zaskakuje czytelnika i rzuca światło na temat. To jedno z najpotężniejszych narzędzi w zestawie narzędzi pisarza. Używaj go mądrze.