Figuurlijke taal maakt gebruik van stijlfiguren om een ​​betekenis te creëren die verder gaat dan de letterlijke betekenis. Metafoor, vergelijking, personificatie, hyperbole en symboliek zijn allemaal voorbeelden van figuurlijke taal. Ze vergelijken, overdrijven of suggereren. Ze maken de tekst levendig en emotioneel. Ze zijn niet bedoeld om letterlijk te worden genomen.

Een vergelijking maakt gebruik van 'zoals' of 'als'. Haar glimlach was als zonneschijn. Een metafoor vergelijkt direct. De tijd steelt. Personificatie kent menselijke eigenschappen toe aan niet-menselijke dingen. De wind fluisterde door de bomen. Hyperbool overdrijft voor effect. Ik heb het je al een miljoen keer gezegd. Symboliek gebruikt objecten om ideeën weer te geven. Een duif symboliseert vrede.

Veelgebruikte stijlfiguren

• Vergelijking: een vergelijking met behulp van 'zoals' of 'als'.
• Metafoor: directe vergelijking.
• Personificatie: het toekennen van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke dingen.
• Hyperbool: overdrijving.
• Symboliek: een object vertegenwoordigt een idee.
• Alliteratie: herhaling van beginletters.

Figuurlijke taal is geen versiering. Het is betekenis. Een metafoor kan een idee overbrengen dat letterlijke taal niet kan. 'De tijd is een dief' zegt iets over de tijd wat 'de tijd vliegt voorbij' niet doet. De metafoor is rijker. Het impliceert diefstal, verlies, onvermijdelijkheid. Figuurlijke taal spreekt de zintuigen en emoties aan. Het maakt abstracte ideeën concreet. Het maakt schrijven gedenkwaardig. Maar het kan ook overmatig gebruikt worden. Te veel metaforen maken de tekst onoverzichtelijk. Gemengde metaforen verwarren de lezer. De beste figuurlijke taal is fris en precies. Het verrast de lezer en verheldert het onderwerp. Het is een van de krachtigste instrumenten in de gereedschapskist van een schrijver. Gebruik het verstandig.