Teksty wykorzystują zarówno spoiwo językowe, jak i sens logiczny. Spójność odnosi się do powiązań gramatycznych i leksykalnych, które spajają elementy tekstu – zaimki, spójniki, powtórzenia, elipsę i tym podobne.

Klasyczne inwentarze obejmują odniesienia, substytucje, elipsę, spójniki i spójność leksykalną. Narzędzia te pomagają czytelnikom śledzić uczestników i relacje między zdaniami. Spójność można oceniać bardziej obiektywnie niż spójność.

Zbyt wyraźna spójność może utrudniać pisanie; zbyt rzadka spójność może sprawić, że czytelnicy będą zagubieni. Nauczyciele pracują nad spójnymi narzędziami, pomagając uczniom przejść od poprawności zdań do płynności wypowiedzi. Narzędzia obliczeniowe śledzą również cechy spójności jako przybliżone wskaźniki jakości tekstu.

• Środki łączące język w tekście
• Zawiera odniesienia, spójniki i powiązania leksykalne
• Wspiera, ale nie gwarantuje spójności
• Nauczane na zaawansowanych kursach pisania i dyskursu