Domysły nie są już akceptowalne przy wycenie ryzyka huraganu czy trzęsienia ziemi. Modelowanie katastrof wykorzystuje komputerowe symulacje zagrożeń naturalnych, inżynieryjne oceny szkód oraz dane dotyczące ryzyka ubezpieczeniowego, aby oszacować rozkład potencjalnych strat spowodowanych przez zjawiska ekstremalne.

Modele generują tysiące symulowanych zdarzeń, stosują funkcje podatności do portfeli nieruchomości i generują wskaźniki, takie jak średnia roczna strata i prawdopodobna maksymalna strata. Ubezpieczyciele, reasekuratorzy i agencje ratingowe opierają się na tych wynikach przy ustalaniu cen, alokacji kapitału i przeprowadzaniu testów warunków skrajnych.

Wyniki modeli są wrażliwe na założenia dotyczące częstotliwości zagrożeń, budowania odporności i wzrostu popytu. Dostawcy regularnie aktualizują modele w miarę rozwoju wiedzy naukowej i doświadczeń w zakresie roszczeń. Użytkownicy muszą rozumieć ograniczenia i unikać traktowania pojedynczych liczb jako faktów. Dyscyplina ta stała się niezbędna na rynkach narażonych na katastrofy.

• Symulacja komputerowa strat spowodowanych klęskami żywiołowymi
• Łączy dane dotyczące zagrożeń, podatności i narażenia
• Tworzy wskaźniki strat dla cen i kapitału
• Wymaga starannej interpretacji założeń