Wiatr może organizować luźny piasek w migrujące kopce. Wydma to nagromadzenie piasku ukształtowane przez eoliczny transport i depozycję. Wydmy powstają tam, gdzie występuje zapas piasku, wystarczająca energia wiatru oraz przeszkoda lub nieregularność, która inicjuje depozycję.

Do powszechnych form należą wydmy barchanowe, poprzeczne, podłużne i gwiaździste, z których każda odzwierciedla specyficzny reżim wiatru i podaż piasku. Piasek przemieszcza się w górę łagodnego zbocza nawietrznego, a lawiny spływają po bardziej stromej ścianie zawietrznej, powodując migrację wydmy. Wewnętrzne warstwowanie poprzeczne rejestruje tę migrację.

Wydmy nadmorskie chronią obszary śródlądowe przed burzami; wydmy pustynne pokrywają rozległe obszary subtropikalne. Działalność człowieka może destabilizować wydmy lub, przeciwnie, być zagrożona przez ich migrację. Geometria i struktura wewnętrzna starożytnych osadów wydmowych stanowią ważne wskazówki w interpretacji zbiorników piaskowcowych.

• Nawiany wiatrem kopiec piasku
• Migruje przez erozję i depozycję
• Forma zależy od wiatru i dostaw piasku
• Występuje na pustyniach i wzdłuż wybrzeży