Wind kan los zand organiseren tot bewegende zandhopen. Een zandduin is een opeenhoping van zand, gevormd door windtransport en -afzetting. Duinen ontstaan ​​waar zand aanwezig is, voldoende windenergie en een obstakel of onregelmatigheid die de afzetting in gang zet.

Veel voorkomende vormen zijn barchanduinen, dwarsduinen, langsduinen en sterduinen, die elk een specifiek windregime en zandaanvoer weerspiegelen. Zand beweegt zich omhoog langs de glooiende loefzijde en lawines rollen langs de steilere lijzijde naar beneden, waardoor de duin verschuift. Interne kruislaagstructuren documenteren deze verschuiving.

Kustduinen beschermen het binnenland tegen stormen; woestijnduinen bedekken uitgestrekte gebieden in de subtropen. Menselijke activiteiten kunnen duinen destabiliseren of, omgekeerd, hun migratie bedreigen. De geometrie en interne structuur van oude duinafzettingen zijn belangrijke aanwijzingen voor de interpretatie van zandsteenreservoirs.

• Door de wind gevormde zandheuvel
• Migreert door erosie en afzetting.
• De vorm is afhankelijk van de wind en de aanvoer van zand.
• Komt voor in woestijnen en langs kusten.