Samotny głaz obcej skały leżący na zróżnicowanym podłożu skalnym często ma podłoże polodowcowe. Głaz narzutowy to fragment skały przeniesiony przez lód lodowcowy i osadzony daleko od miejsca pochodzenia po jego stopieniu. Rozmiary wahają się od otoczaków do bloków wielkości domu.

Głazy narzutowe dostarczyły wczesnych dowodów na to, że pokrywy lodowe pokrywały niegdyś obszary, które obecnie są wolne od stałego lodu. Dopasowanie litologii głazu do odległej odsłoniętej skały źródłowej pozwala określić kierunek przepływu lodu. Niektóre głazy narzutowe zostały przeniesione na setki kilometrów.

Rozsiane są po krajobrazach dawnych regionów zlodowaconych Ameryki Północnej, Europy i innych miejsc. Duże głazy narzutowe służyły niekiedy jako punkty orientacyjne lub pomniki kultury. Geolodzy nadal wykorzystują ciągi głazów narzutowych do mapowania tras dawnych strumieni i płatów lodowych.

• Skała przetransportowana i zrzucona przez lodowiec
• Różni się od lokalnego podłoża skalnego
• Dowody na zasięg i przepływ lodu w przeszłości
• Mogą to być małe klasty lub masywne bloki