Niektóre projekty ogrodów dążą do wykorzystania systemów naturalnych, a nie do ich zwalczania. Permakultura to podejście projektowe, które tworzy produktywne, samowystarczalne przestrzenie zewnętrzne poprzez obserwację i naśladowanie wzorców występujących w naturze. Kładzie nacisk na zamknięte obiegi energii i zasobów, zróżnicowaną roślinność oraz minimalizację nakładów zewnętrznych.

Kluczowe zasady obejmują łączenie funkcji, tak aby każdy element służył wielu celom, przechwytywał i magazynował energię oraz cenił różnorodność. Ogród permakulturowy może łączyć drzewa owocowe, krzewy podszytu, rośliny okrywowe i jadalne zioła w warstwowych nasadzeniach, które wzajemnie się uzupełniają. Woda jest gospodarowana za pomocą rowów i ściółek; żyzność pochodzi z kompostu, obornika i roślin wiążących azot.

Metoda ta sprawdza się zarówno w przypadku dużych posesji, jak i małych działek miejskich. Obserwacja jest ważniejsza od działania. Projektanci mapują nasłonecznienie, wiatr, przepływ wody i istniejącą roślinność, a następnie odpowiednio rozmieszczają elementy. Celem jest stworzenie odpornego systemu, który zapewni pożywienie, siedlisko i piękno, jednocześnie wymagając mniej ciągłej ingerencji w czasie.

• System projektowania zrównoważonych ogrodów
• Naśladuje naturalne wzorce i cykle
• Podkreśla różnorodność i zamknięte pętle zasobów
• Zmniejsza potrzebę zewnętrznych danych wejściowych