Sommige tuinontwerpen zijn erop gericht om met natuurlijke systemen samen te werken in plaats van ertegenin te gaan. Permacultuur is een ontwerpbenadering die productieve, zelfvoorzienende buitenruimtes creëert door patronen in de natuur te observeren en na te bootsen. Het legt de nadruk op gesloten kringlopen van energie en hulpbronnen, diverse beplanting en minimale externe invloeden.

De belangrijkste principes zijn het stapelen van functies, zodat elk element meerdere doelen dient, het opvangen en opslaan van energie en het waarderen van diversiteit. Een permacultuurtuin kan bijvoorbeeld fruitbomen, struiken, bodembedekkers en eetbare kruiden combineren in gelaagde beplantingen die elkaar ondersteunen. Water wordt beheerd via greppels en mulch; de vruchtbaarheid komt van compost, mest en stikstofbindende planten.

De methode is geschikt voor zowel grote percelen als kleine stedelijke kavels. Observatie gaat vooraf aan handelen. Ontwerpers brengen de zon, wind, waterstroming en bestaande vegetatie in kaart en plaatsen de elementen vervolgens dienovereenkomstig. Het doel is een veerkrachtig systeem dat voedsel, leefgebied en schoonheid biedt, terwijl het op de lange termijn minder ingrijpen vereist.

• Ontwerpsysteem voor duurzame tuinen
• Bootst natuurlijke patronen en cycli na.
• Benadrukt diversiteit en gesloten grondstoffenkringlopen.
• Vermindert de behoefte aan externe input.