Romantyzm był ruchem artystycznym i literackim, który rozpoczął się pod koniec XVIII wieku i osiągnął apogeum w XIX wieku. Kładł nacisk na emocje, indywidualizm i naturę. Był reakcją na racjonalizm oświecenia oraz dym i fabryki rewolucji przemysłowej.

Pisarze romantyczni celebrowali dzikość, spontaniczność i wzniosłość. William Wordsworth i Samuel Taylor Coleridge opublikowali w 1798 roku „Ballad lirycznych”, często uznawane za punkt wyjścia ruchu w Anglii. W Niemczech Goethe i Schiller przewodzili „Burzy i naporowi”. W Ameryce Emerson i Thoreau pisali w podobnym duchu. „Frankenstein” Mary Shelley to powieść romantyczna, pełna ambicji i grozy. Romantyzm cenił dzieciństwo, wyobraźnię i zwyczajność. Miał też swoją mroczną stronę: fascynację śmiercią, szaleństwem i zjawiskami nadprzyrodzonymi. Ruch ten wpłynął na muzykę, malarstwo i politykę. Nadal kształtuje nasze myślenie o sztuce i autentyczności.

Kluczowe cechy

• Emocje ponad rozumem
• Indywidualizm i heroizm
• Natura jako źródło prawdy
• Zainteresowanie zjawiskami nadprzyrodzonymi i egzotyką