Wybijanie (ang. ming) tworzy nowe tokeny lub monety na blockchainie. Słowo to pochodzi od fizycznej produkcji monet, gdzie metal jest wybijany w monetę. W kryptowalutach wybijanie odbywa się na kilka sposobów. Łańcuch proof-of-work wybija nowe monety jako nagrody za bloki. Łańcuch proof-of-stake wybija monety jako nagrody za staking. Inteligentny kontrakt wybija tokeny, gdy ktoś wywołuje funkcję mint. NFT jest wybijany, gdy artysta publikuje nowe dzieło w blockchainie.

Zasady wybijania tokenów zależą od protokołu. Podaż Bitcoina jest ograniczona do 21 milionów, a wybijanie tokenów zwalnia co cztery lata, aż do całkowitego zatrzymania. Podaż Ethereum nie jest ograniczona, ale spalanie opłat może zrównoważyć nową emisję. Tokeny ERC-20 są wybijane zgodnie z logiką opracowaną przez twórcę. Niektóre mają sztywny limit. Niektóre wybijają w nieskończoność. Niektóre mają funkcję wybijania, którą może wywołać tylko właściciel. Ten ostatni schemat stanowi ryzyko centralizacji. Jeśli jeden portfel może wybijać nieograniczoną liczbę tokenów, token nie ma gwarancji niedoboru. Przeczytaj umowę przed zakupem. Funkcja wybijania mówi wiele o projekcie.

Mennictwo w praktyce

• Nagrody za bloki — nowe monety wybijane dla górników lub walidatorów
• Wybijanie tokenów — inteligentny kontrakt tworzy nowe tokeny
• NFT minting — publikowanie unikalnego zasobu cyfrowego w łańcuchu bloków
• Funkcja mennicy — kod kontraktu kontrolujący dostawę

Bicie monet nie zawsze generuje inflację. Spalanie może zrównoważyć emisję. Efekt netto zależy od konstrukcji protokołu.