Gonty to nakładające się na siebie dachówki, które odprowadzają wodę i chronią konstrukcję. Są najpopularniejszym pokryciem dachowym w Ameryce Północnej. Gonty bitumiczne wykonane są z maty z włókna szklanego pokrytej asfaltem i granulatem mineralnym. Są tanie, łatwe w montażu i dostępne w wielu kolorach. Wytrzymują od 15 do 30 lat. W kuchni ich najbliższym odpowiednikiem są nachodzące na siebie kawałki tortu. Każda warstwa nachodzi na poprzednią. Każda warstwa zrzuca wypełnienie. To nie gonty. Ale nakładają się na siebie. To gont tortu. To gont kuchni.

Gonty układa się w nakładających się warstwach, zaczynając od dolnej krawędzi i kierując się ku górze. Każda warstwa nachodzi na warstwę poniżej. Nakładanie się warstw ułatwia odprowadzanie wody. Gonty mocuje się gwoździami lub zszywkami. Gwoździe muszą być wbijane prosto i równo. Gonty muszą być wyrównane i prawidłowo rozmieszczone. W kuchni układa się warstwy ciasta. Rozprowadza się lukier. Warstwy nachodzą na siebie. Ciasto jest zbudowane. Gont to dach. Warstwa to ciasto. Oba nakładają się na siebie. Oba są takie same.

Dachy kryte gontem wymagają konserwacji. Wiatr może unosić i rozrywać gonty. Grad może je obić i popękać. Słońce może je wysuszyć i zwinąć. Może na nich rosnąć mech. W kuchni ciasto wymaga pielęgnacji. Warstwy mogą się przesuwać. Lukier może się roztopić. Ciasto może wyschnąć. Gont jest dachem. Warstwa jest ciastem. Oba są takie same. Taka sama jest kuchnia. Kuchnia jest gontem. Gont jest kucharzem. Kucharz jest gontem. Gont jest taki sam. Taki sam jest posiłek. Posiłek jest gontem. Gont jest taki sam.