Panoramowanie to ruch kamery, który obraca się poziomo wokół stałej osi. Kamera pozostaje w jednym miejscu i skręca w lewo lub w prawo. To jeden z najprostszych i najczęściej stosowanych ruchów kamery. Może on podążać za poruszającym się obiektem, ukazywać nowy fragment sceny lub łączyć dwa elementy w kadrze. Powolne panoramowanie może działać medytacyjnie. Szybkie panoramowanie może dezorientować. Prędkość i kierunek panoramowania kształtują efekt.

Panoramowanie jest często używane do ustalenia lokalizacji. Kamera rozpoczyna ujęcie od jednego szczegółu i przesuwa się, ukazując szerszą scenę. Służy do śledzenia postaci idącej lub biegnącej. Służy do pokazania rozmowy między dwiema osobami, przesuwając kamerę z jednej na drugą. W sporcie jest używane do śledzenia piłki. W horrorach jest używane do ujawnienia czegoś, czego wcześniej nie było. Panoramowanie to wszechstronne narzędzie.

Panoramowanie nie jest tym samym, co ujęcie śledzące, które porusza kamerą w przestrzeni. Panoramowanie obraca kamerę w miejscu. To rozróżnienie ma znaczenie. Panoramowanie utrzymuje kamerę w stałej odległości od obiektu. Ujęcie śledzące zmienia odległość. Oba rodzaje ruchu tworzą ruch, ale generują różne efekty. Panoramowanie jest prostsze i tańsze. Wymaga jedynie statywu z głowicą płynnego ruchu. Ujęcie śledzące wymaga wózka lub Steadicamu. Panoramowanie stanowi podstawę ruchu kamery.