Wózek (dolly) to platforma na kółkach, służąca do płynnego przemieszczania kamery podczas ujęcia. Kamera jest zamontowana na wózku, a wózek jest pchany lub ciągnięty po szynie. Rezultatem jest płynny, kontrolowany ruch, nieosiągalny dla kamery ręcznej. Ujęcie z wózkiem (dolly) to jeden z najczęstszych ruchów kamery w kinie. Może on podążać za postacią, ukazywać przestrzeń lub tworzyć wrażenie pędu.

Wózek występuje w kilku wariantach. Standardowy wózek porusza się do przodu lub do tyłu, w kierunku obiektu lub od niego. Wózek śledzący porusza się bokiem, podążając za obiektem. Wózek typu „crab” może poruszać się w dowolnym kierunku, również po przekątnej. Wózek do drzwi jest na tyle mały, że zmieści się w drzwiach. Wózek typu „western” ma duże opony pneumatyczne, idealne do jazdy w trudnym terenie. Każdy typ jest zaprojektowany do konkretnej sytuacji.

Ujęcie z wózka to nie tylko kwestia ruchu. Chodzi o punkt widzenia. Ujęcie z wózka może stworzyć intymność lub napięcie, zbliżając widza do postaci. Ujęcie z wózka może stworzyć poczucie izolacji lub odsłonięcia, oddalając widza, aby pokazać kontekst. Ujęcie z jazdy może stworzyć wrażenie podróży lub pościgu. Prędkość i kierunek ruchu wózka kształtują efekt emocjonalny.

Wózek wymaga obsługi. Uchwyt wózka pcha wózek. Operator kamery kontroluje kamerę. Ogniskowa reguluje ostrość. Reżyser obserwuje ujęcie. Koordynacja jest precyzyjna. Kiedy wszystko działa, ruch jest niewidoczny. Widzowie po prostu czują płynność.