Atom jest neutralny, gdy ma równą liczbę protonów i elektronów. Dodaj lub usuń elektron, a równowaga się zmienia. Atom staje się jonem, atomem lub cząsteczką o wypadkowym ładunku elektrycznym. Utrata elektronu daje dodatnio naładowany kation. Pozyskanie elektronu daje ujemnie naładowany anion. Jony są wszędzie: w wodzie morskiej, we krwi, w powietrzu, w skałach.

Jony powstają, gdy atomy zyskują lub tracą elektrony, aby osiągnąć stabilną konfigurację elektronową, zazwyczaj pełną powłokę zewnętrzną. Metale mają tendencję do utraty elektronów i tworzenia kationów. Niemetale mają tendencję do pozyskiwania elektronów i tworzenia aniony. Ładunek zależy od liczby pozyskanych lub utraconych elektronów. Sód traci jeden elektron, przekształcając się w Na+. Chlor zyskuje jeden, przekształcając się w Cl-. Magnez traci dwa, przekształcając się w Mg2+. Tlen zyskuje dwa, przekształcając się w O2-.

Jony poliatomowe to grupy atomów o ładunku sumarycznym. Typowymi przykładami są jony azotanowe (NO3-), siarczanowe (SO4^2-), fosforanowe (PO4^3-) i amonowe (NH4+). W reakcjach chemicznych zachowują się jak pojedyncze jednostki. Są niezbędne w biologii, przemyśle i chemii środowiska.

Jony przewodzą prąd elektryczny w roztworze. Stanowią podstawę elektrolitów, niezbędnych do funkcjonowania nerwów, skurczów mięśni i równowagi płynów. Tworzą wiązania jonowe, tworząc sole i kryształy. Biorą udział w reakcjach kwasowo-zasadowych, redoks i strącaniu. Jon jest fundamentalnym pojęciem w chemii.