Poza Neptunem Układ Słoneczny się nie kończy. Ciągnie się aż do Pasa Kuipera, rozległego pierścienia lodowych ciał niebieskich, rozciągającego się na około 30 do 50 jednostek astronomicznych od Słońca. Jest on podobny do pasa planetoid, ale znacznie większy i znacznie zimniejszy. Jego obiekty zbudowane są ze skał, lodu wodnego, metanu i amoniaku.

Pas Kuipera jest domem dla Plutona, Haumei i Makemake, trzech z pięciu uznanych planet karłowatych. Znajduje się tam również setki tysięcy mniejszych lodowych ciał niebieskich. Niektóre mają księżyce, inne pierścienie, a jeszcze inne układy podwójne. Różnorodność jest zaskakująca jak na tak zimny i odległy region.

Pas jest pozostałością po formowaniu się Układu Słonecznego. Jego obiekty nigdy nie połączyły się w planetę, ponieważ obszar ten jest zbyt rzadki, a orbity zbyt stabilne. Zachowały one skład chemiczny wczesnej mgławicy słonecznej. Ich badanie pozwala nam dowiedzieć się, z czego zbudowane były planety.

Pas Kuipera jest również źródłem komet krótkookresowych. Oddziaływania grawitacyjne z Neptunem czasami powodują wpadanie lodowego ciała do środka, gdzie przekształca się ono w kometę. Kometa Halleya jest obiektem Pasa Kuipera, podobnie jak wiele komet odwiedzających wewnętrzne rejony Układu Słonecznego.