Voorbij Neptunus eindigt het zonnestelsel niet. Het loopt door in de Kuipergordel, een enorme ring van ijzige objecten die zich uitstrekt van ongeveer 30 tot 50 astronomische eenheden van de zon. Het is vergelijkbaar met de asteroïdengordel, maar veel groter en veel kouder. De objecten in de Kuipergordel bestaan ​​uit gesteente, waterijs, methaan en ammoniak.

De Kuipergordel herbergt Pluto, Haumea en Makemake, drie van de vijf erkende dwergplaneten. Daarnaast bevat de gordel honderdduizenden kleinere, ijzige objecten. Sommige hebben manen. Sommige hebben ringen. Sommige vormen dubbelsterrenstelsels. De diversiteit is verrassend voor zo'n koude, verre regio.

De gordel is een overblijfsel van de vorming van ons zonnestelsel. De objecten in de gordel zijn nooit samengesmolten tot een planeet, omdat het gebied te dunbevolkt is en de banen te stabiel. Ze bewaren de chemische samenstelling van de vroege zonne-nevel. Door ze te bestuderen, komen we te weten waaruit de bouwstenen van de planeten bestonden.

De Kuipergordel is ook de bron van kortperiodieke kometen. Door zwaartekrachtinteracties met Neptunus wordt een ijzig object soms naar binnen geslingerd, waar het een komeet wordt. De komeet Halley is een object uit de Kuipergordel, net als veel van de kometen die het binnenste deel van ons zonnestelsel bezoeken.