Bruh is geen woord. Het is een klank. Het wordt uitgeademd, niet uitgesproken. Het betekent ongeloof, ergernis of berusting. "Bruh, je hebt mijn restjes opgegeten." "Bruh, ik ben gezakt voor de toets." "Bruh." De toon is vlak. De klinker is lang. Het is een reactie op iets doms, oneerlijks of absurds. Het is het verbale equivalent van een langzame knipoog.

Het woord is een variant van "bro". Het verspreidde zich via memes en Vine-video's halverwege de jaren 2010. Een filmpje van een man die "bruh" zegt in een volle ruimte werd een icoon. Nu is het overal. Het wordt gebruikt door tieners, gamers en kantoorpersoneel. Het is niet formeel. Het is niet agressief. Het is een gedeelde zucht.

Hoe gebruik je het?

• Disbelief: "Gast, heb je dat gezien?"
• Annoyance: "Gast, kom op."
• Resignation: "Bruh." (alleen, met een schouderophaling)
• Groet: "Bruh." (met een knikje)

Bruh is flexibel. Het kan een zin beginnen, eindigen of op zichzelf staan. Het kan in hoofdletters worden getypt voor nadruk. Het kan worden gefluisterd. Het is een pauze, een reactie, een gemoedstoestand. Het lost geen problemen op. Het erkent ze. Soms is dat genoeg.