Agnosticisme is de overtuiging dat het bestaan ​​van God onbekend of onkenbaar is. Het is niet hetzelfde als atheïsme. Atheïsme stelt dat er geen God is. Agnosticisme stelt dat we het niet kunnen weten. De agnosticus neemt geen standpunt in. Hij of zij blijft openstaan ​​voor nieuwe inzichten. Hij of zij beschouwt het bewijs als onvoldoende. Het oordeel wordt opgeschort.

De term werd in 1869 bedacht door Thomas Henry Huxley. Hij noemde het het principe om niet te doen alsof conclusies zeker zijn die niet bewezen of aantoonbaar zijn. Huxley was een wetenschapper. Hij paste de wetenschappelijke methode toe op religie. Hij kon het bestaan ​​van God niet bewijzen of weerleggen. Daarom onthield hij zich van geloof. Agnosticisme kent twee vormen. Zwak agnosticisme stelt dat we het nu niet weten. Sterk agnosticisme stelt dat we het nooit zullen weten. Het verschil is subtiel. Beide vormen zijn agnostisch.

Agnosticisme in context

• Niet hetzelfde als atheïsme.
• Niet hetzelfde als theïsme.
• Op grond van gebrek aan bewijs.
• Kan gecombineerd worden met andere overtuigingen.
• Soms wordt dit ook wel scepsis ten opzichte van God genoemd.

Agnosticisme wordt vaak verkeerd begrepen. Het is geen gebrek aan geloof. Het is een positie van intellectuele eerlijkheid. Het zegt: ik weet het niet. Dat is een geldig antwoord. Veel mensen zijn agnostisch. Ze behoren niet tot een religie. Ze ontkennen God niet. Ze zijn er gewoon niet zeker van. Ze wachten op bewijs. Ze staan ​​open voor de mogelijkheid. De agnost is niet vijandig tegenover religie. Ze zijn voorzichtig. Ze willen bewijs. Ze willen zekerheid. Ze hebben het nog niet gevonden. Dat is hun recht. De vraag naar God is de grootste vraag. Die verdient zorgvuldige overweging. De agnost denkt zorgvuldig na. Ze hebben de deur niet gesloten. Ze hebben hem open gelaten. Dat is agnosticisme.