Gekozen organen stellen regels op die algemeen van toepassing zijn. Wetgeving is recht dat door een wetgevende instantie wordt vastgesteld en bestaat uit statuten die plichten voorschrijven, rechten creëren en instellingen of programma's oprichten.

Het wetgevingsproces omvat doorgaans het opstellen van een wetsontwerp, beoordeling door een commissie, debat, stemming en goedkeuring of veto door de uitvoerende macht. Eenmaal aangenomen, zijn wetten bindend voor het publiek en dienen ze als leidraad voor rechtbanken en overheidsinstanties. Wetgeving kan bestaan ​​uit uitgebreide wetboeken of uit beperkte amendementen die inspelen op specifieke problemen.

Rechtbanken interpreteren wetgeving aan de hand van de tekst, de structuur, de geschiedenis en het doel ervan. Overheidsinstanties krijgen vaak de bevoegdheid om wettelijke regelingen via regelgeving uit te voeren. Burgers en belangengroepen lobbyen gedurende het hele proces, omdat wetgeving in één enkele wet hele sectoren en individuele rechten kan veranderen.

• Wetten die door een wetgevend orgaan worden aangenomen
• Tot stand gekomen via een formeel beraadslagingsproces.
• Geïnterpreteerd door rechtbanken en uitgevoerd door instanties
• Primaire bron van positief recht in moderne staten