Sommige automobilisten kunnen geen verzekering afsluiten op de vrijwillige markt. Een risicoverdelingsplan is een door de staat verplicht programma dat risicovolle aanvragers verdeelt over erkende verzekeraars, zodat er voldoende dekking beschikbaar blijft. Elke verzekeraar moet een deel van deze risico's accepteren dat evenredig is aan zijn vrijwillige dekking.

Aanvragers komen meestal bij dit plan terecht nadat ze door meerdere bedrijven zijn afgewezen. De premies liggen hoger dan de vrijwillige tarieven en worden vastgesteld door een bestuurscommissie of toezichthouder. Het plan biedt doorgaans alleen de wettelijk verplichte minimumdekking.

Mechanismen voor risicotoewijzing voorkomen dat de restmarkt instort en bieden verzekeraars een voorspelbare manier om de lasten te delen. Veel rechtsgebieden hebben systemen voor pure risicotoewijzing verfijnd of vervangen door gezamenlijke verzekeringsverenigingen of herverzekeringsfaciliteiten, maar het kerndoel – gegarandeerde toegang – blijft hetzelfde.

• Programma dat verzekerden met een hoog risico verdeelt over verschillende verzekeraars.
• Voorgeschreven door staatsregelgeving
• Biedt de minimaal vereiste dekking.
• Premies hoger dan de tarieven die op de vrijwillige markt worden aangeboden.