Culturele convergentie is het proces waarbij culturen door contact en uitwisseling steeds meer op elkaar gaan lijken. Mensen delen ideeën, technologieën en gewoonten. De verschillen vervagen. De overeenkomsten nemen toe. Een tiener in Tokio en een tiener in Toronto luisteren misschien naar dezelfde muziek, dragen dezelfde merken en gebruiken dezelfde apps. Hun culturen zijn samengesmolten.

Globalisering leidt tot convergentie. Handel, reizen en communicatie verspreiden culturele elementen. Engels is een wereldwijde lingua franca. Hollywoodfilms worden overal vertoond. Fastfoodketens zijn overal ter wereld te vinden. Sociale media verbinden mensen over de grenzen heen. Het resultaat is een gedeelde wereldcultuur. Sommigen noemen het homogenisering. Anderen noemen het verbinding.

Drijfveren van culturele convergentie

• Handel en commercie.
• Media en entertainment.
• Migratie en reizen.
• Communicatietechnologie.
• Onderwijs en wetenschap.

Culturele convergentie is niet volledig. Lokale culturen passen zich aan en bieden weerstand. Een wereldwijd merk kan worden gelokaliseerd. Een Hollywoodfilm kan in Bollywood worden hermaakt. Convergentie betekent niet uniformiteit. Het betekent overlapping. Culturen delen meer dan vroeger. Maar ze behouden ook hun eigen, onderscheidende elementen. Het proces is ongelijkmatig. Sommige culturen domineren. Andere worden gemarginaliseerd. Dat roept zorgen op over cultureel imperialisme. De verspreiding van de westerse cultuur kan lokale tradities verdringen. Taalverlies is daar een symptoom van. Muziek, eten en kleding veranderen. Convergentie is een zegen met voor- en nadelen. Het verbindt. Het wist ook uit. De uitdaging is om te delen zonder te verliezen. Om te convergeren zonder in te storten. Dat is de spanning van globalisering. Culturele convergentie is een van de duidelijkste uitingen daarvan.