Bij een alwetend derdepersoonsperspectief kent de verteller de gedachten van alle personages. De verteller kan van de ene gedachtegang naar de andere overschakelen, commentaar leveren op de gebeurtenissen en achtergrondinformatie geven. Het is het perspectief van een god.

Dit was het dominante perspectief in de 19e eeuw. Tolstoj, Dickens en Eliot maakten er allemaal gebruik van. De verteller kon je vertellen wat Anna Karenina dacht, vervolgens wat Vronsky dacht, en dan afstand nemen en reflecteren op de aard van de samenleving. Alwetende vertelling maakt een breed perspectief en commentaar mogelijk. Het kan echter ook ouderwets of afstandelijk aanvoelen. Moderne schrijvers geven vaak de voorkeur aan beperkte perspectieven omdat die meer spanning creëren. Als je weet wat iedereen denkt, zijn verrassingen moeilijker te bedenken. Maar alwetende vertelling kan warm en wijs zijn. Het kan een gevoel van een volledig doorgronde wereld scheppen. Het is een krachtig instrument wanneer het met intentie wordt gebruikt.

Kenmerken

• Toegang tot de gedachten van alle personages
• Kan commentaar geven op de actie
• Bewegingen tussen gedachten
• Dominant in de 19e-eeuwse literatuur