Een strofe is een groep regels die de fundamentele, terugkerende metrische eenheid in een gedicht vormen. Het is het poëtische equivalent van een alinea. Strofen worden gescheiden door lege regels. Ze geven een gedicht structuur en vorm.

Strofen bestaan ​​in vele vormen. Een couplet heeft twee regels. Een terzet heeft er drie. Een kwatrijn heeft er vier. Een sextet heeft er zes. Een octaaf heeft er acht. De namen komen uit het Italiaans. Een gedicht kan dezelfde strofevorm gebruiken, of deze kan variëren. Rijmschema's volgen vaak de strofegrenzen. Een kwatrijn kan bijvoorbeeld rijmen volgens het ABAB- of AABB-schema. De strofe-afbreking zorgt voor een pauze. Het geeft de lezer de tijd om adem te halen en na te denken. In vrije verzen worden strofen niet bepaald door metrum of rijm, maar ze structureren het gedicht wel. Ze groeperen beelden en ideeën. Een strofe is zowel een denkeenheid als een vormeenheid.

Veelvoorkomende strofen

• Tweeregelig gedicht: twee regels
• Tercet: drie regels
• Kwadraat: vier regels
• Sestet: zes regels
• Octaaf: acht regels