Hoogspanningsleidingen transporteren elektriciteit over lange afstanden met een hoge spanning. Een hogere spanning betekent een lagere stroomsterkte voor hetzelfde vermogen, en een lagere stroomsterkte betekent minder energieverlies als warmte. Daarom werken lange leidingen met een spanning van 100.000 tot 800.000 volt. Distributieleidingen daarentegen werken met een spanning van minder dan 35.000 volt.

De leidingen bestaan ​​meestal uit aluminium kabels die om een ​​stalen kern zijn gewikkeld. Ze hangen aan masten of palen. Er bestaan ​​ook ondergrondse kabels, maar die zijn vijf tot tien keer duurder en moeilijker te repareren. Het grootste deel van de transmissie loopt bovengronds. Het vrijmaken van de tracés, het onderhoud van de masten en het repareren van stormschade houden de monteurs het hele jaar door bezig.

Het transmissienetwerk is verouderd en overbelast. Veel leidingen zijn decennia geleden aangelegd. Nieuwe projecten voor hernieuwbare energie liggen vaak ver van steden, waardoor nieuwe leidingen nodig zijn waarvoor de vergunningsprocedure en de aanleg jaren duren. Overbelasting verhoogt de kosten en belemmert de ontwikkeling van schone energie. Het moderniseren van het netwerk is een van de grootste obstakels voor de energietransitie.

Belangrijkste kenmerken

• Hoogspanning
• Aluminium geleider, versterkt met staal
• Torens en palen
• Beheer van het recht van doorgang
• Netwerkinterconnectie