Een token is een digitaal activum dat is uitgegeven op een bestaande blockchain. Het is niet de eigen munt van de blockchain. ETH is een munt. USDC is een token op Ethereum. Dit onderscheid is belangrijk voor de transactiekosten. Het versturen van een ERC-20-token kost ETH aan transactiekosten (gas), niet het token zelf. Tokens kunnen bijna alles vertegenwoordigen: stablecoins, governance-rechten, toegang tot nutsvoorzieningen, fysieke activa of memes. De ERC-20-standaard maakte het eenvoudig om ze te creëren. Er bestaan ​​er duizenden, en de meeste zijn waardeloos.

Tokens dienen verschillende doeleinden. Utility-tokens geven toegang tot een dienst. Governance-tokens geven houders stemrecht over een protocol. Security-tokens vertegenwoordigen eigendom van een actief en zijn onderworpen aan de effectenwetgeving. Stablecoins hebben een vaste waarde. Meme-tokens bestaan ​​voor speculatie. De categorie is breed en niet bijzonder nuttig voor het nemen van investeringsbeslissingen. Een token met een duidelijke use case en actieve ontwikkeling is anders dan een token dat in vijf minuten op een bevlieging is gecreëerd. De blockchain maakt geen onderscheid tussen beide. Beide zijn geldige ERC-20-contracten. De markt maakt uiteindelijk het onderscheid, vaak op een pijnlijke manier.

Tokencategorieën

• Nut — toegang tot een dienst of product
• Bestuur — stemrecht in een protocol
• Effect — eigendom van een actief, gereguleerd
• Stablecoin — gekoppeld aan een stabiel actief.
• Meme — speculatief, door de gemeenschap gedreven

Tokens zijn makkelijk te creëren, maar moeilijk waardevol te maken. De code is niet het moeilijkste, de adoptie wel.