Een wipe is een overgang waarbij de ene opname de andere vervangt door over het beeld te bewegen. Een lijn of vorm beweegt over het scherm en onthult de nieuwe opname erachter. De wipe is een zichtbare overgang. In tegenstelling tot een cut, die direct is, of een dissolve, die geleidelijk is, is de wipe een bewegende grens. Het is een stilistische keuze, vaak gebruikt voor een specifiek effect. Het kan speels, dramatisch of ouderwets zijn, afhankelijk van de context.

De veegbeweging kent vele variaties. Een horizontale veegbeweging gaat van links naar rechts of van rechts naar links. Een verticale veegbeweging gaat omhoog of omlaag. Een diagonale veegbeweging gaat onder een hoek. Een irisveegbeweging sluit of opent een cirkel. Een vormveegbeweging gebruikt een specifieke vorm, zoals een ster of een sleutelgat. De keuze van de veegbeweging beïnvloedt de betekenis. Een snelle veegbeweging voelt energiek aan. Een langzame veegbeweging voelt weloverwogen aan. Een veegbeweging met scherpe randen voelt mechanisch aan. Een veegbeweging met zachte randen voelt zachter aan.

De overgangstechniek was populair in het klassieke Hollywood en in de Star Wars-films, waar George Lucas deze gebruikte om de soaps uit de jaren 30 en 40 na te bootsen. Tegenwoordig komt het minder vaak voor, waar cuts en dissolves de boventoon voeren. Maar het wordt nog steeds gebruikt, vaak voor komisch of nostalgisch effect. De overgangstechniek herinnert ons eraan dat overgangen niet neutraal zijn. Ze dragen betekenis. Ze bepalen hoe het publiek de overgang van de ene scène naar de volgende ervaart.