Een fade is een overgang waarbij het beeld geleidelijk verschijnt vanuit of verdwijnt naar zwart. Een fade-in begint met een zwart scherm en onthult geleidelijk het beeld. Een fade-out begint met het beeld en maakt het geleidelijk donkerder tot zwart. De fade is een zachte overgang, langzamer dan een cut. Het markeert een begin, een einde of het verstrijken van een tijdsperiode. Het is een van de oudste overgangen in de filmgeschiedenis.

De fade-out heeft vele toepassingen. Een fade-in aan het begin van een film markeert het begin. Een fade-out aan het einde markeert de conclusie. Een fade naar zwart tussen scènes kan een tijdsverloop, een verandering van locatie of een moment van reflectie suggereren. Een fade naar wit kan een droom, een herinnering of een overgang naar het hiernamaals symboliseren. De kleur van de fade is belangrijk. Zwart is de meest voorkomende kleur. Wit wordt gebruikt voor transcendentie. Rood wordt gebruikt voor geweld of passie.

De fade-out was gebruikelijker in het klassieke Hollywood dan tegenwoordig. Moderne films geven de voorkeur aan snelle, minder opdringerige cuts. Maar de fade-out blijft een nuttig middel. Het wordt gebruikt in documentaires, montages en momenten van emotionele omslag. Het is een pauze in de stroom van beelden. Het geeft de kijker even ademruimte.