Hücre zarı potansiyeli normal dinlenme değerinden daha negatif hale geldiğinde, nöron hiperpolarize olur. Bu değişiklik, hücreyi aksiyon potansiyeli eşiğinden uzaklaştırır ve bu nedenle ateşleme olasılığını azaltır.

Hiperpolarizasyon, potasyum veya klorür kanallarının açılmasından veya elektrojeneik pompaların aktivitesinden kaynaklanabilir. İnhibitör sinapslar genellikle hiperpolarize edici potansiyeller üretir, ancak bazı durumlarda inhibisyon, büyük bir voltaj değişikliği olmadan şöntleme yoluyla gerçekleşir. Aksiyon potansiyelinden sonra, kısa süreli bir hiperpolarizasyon sonrası süreç, ateşleme hızını sınırlamaya yardımcı olur ve refrakter döneme katkıda bulunur.

Deneysel olarak uygulanan hiperpolarizasyon, voltaja bağlı iletkenlikleri incelemek ve sinaptik akımları kaydederken ani yükselmeleri önlemek için kullanılır. Canlı beyinde, her an depolarize edici ve hiperpolarize edici etkiler arasındaki denge, bir nöronun ağ salınımına katılıp katılmayacağını veya sessiz kalıp kalmayacağını belirler.

• Membranın negatif potansiyelinde artış
• Ateşleme olasılığını azaltır
• Engelleyici akımlar veya pompalar tarafından üretilir.
• Tedaviye dirençli dönemlere ve inhibisyona katkıda bulunur.