Izgara sistemi, bir sayfayı içeriğin nereye yerleştirileceğini belirleyen sütun ve satırlara böler. Sayfa düzenine düzen getirir. İsviçreli tasarımcı Josef Müller-Brockmann, 1960'larda izgara prensiplerini kodlamış ve "Grafik Tasarımda Izgara Sistemleri" adlı kitabı standart bir referans kaynağı olmaya devam etmektedir. Gazeteler, dergiler ve web siteleri, farklı şekillerde kullansalar da, izgaralara dayanmaktadır.

Tipik bir ızgara, sütunlar, boşluklar ve kenar boşluklarından oluşur. Sütunlar içeriği tutar. Boşluklar sütunları ayırır. Kenar boşlukları sayfayı çerçeveler. 12 sütunlu bir ızgara, web'de yaygındır çünkü eşit olarak ikiye, üçte birine, çeyreğe ve altıda birine bölünür. Tasarımcılar, daha geniş içerik için birden fazla sütun kullanabilir veya dar metin için tek bir sütun kullanabilir. Izgara, tasarımı dikte etmez. Tasarımcının takip edebileceği, bükebileceği veya kasıtlı olarak bozabileceği bir yapı sağlar.

Izgara bileşenleri

• Sütunlar: İçerik için dikey şeritler.
• Oluklar: kolonlar arasındaki boşluklar.
• Kenar boşlukları: sayfa düzeninin dış kenarları.
• Temel çizgi ızgarası: Metni hizalamak için kullanılan yatay çizgiler.

Izgara yapısını bozmak güçlü bir etki yaratabilir. Sütunları göz ardı eden, sayfayı tamamen kaplayan bir görsel, yapıyı ihlal ettiği için dikkat çeker. Ancak bu kırılma, ancak ızgara yapısı hissedilebilecek kadar güçlü olduğunda işe yarar.